JE CROIS AUX NUITS<\/b><\/p>\n
Pierre Liebaert (Bergen, 1990) is altijd al gefascineerd geweest door folklore, rituelen en het sacrale. Hij is elk jaar te zien als tamboer wanneer de Doudou<\/i> zijn geboortestad in vuur en vlam zet, en sinds kort is hij ook lid van de Gilde van de Kruisboogschutters van Sint-Joris in Brussel. Deze fascinatie loopt door in zijn artistieke werk.<\/p>\n
Zo trekt hij al jarenlang naar carnavalsfeesten in heel Europa. Hij neemt \u2013 met plezier \u2013 deel aan deze cathartische feesten waar driften de vrije loop krijgen en voorouderlijke spanningen worden nagespeeld. Deze rituelen, die gekenmerkt worden door metamorfose, overdaad en roes, markeren de overgang naar een nieuwe cyclus, een nieuw seizoen of een nieuwe levensfase.<\/p>\n
Zo krijgen gemeenschappen de kans om collectief hun herkomst en hun identiteit opnieuw te bepalen, evenals hun plaats in een groter, natuurlijk en kosmisch ecosysteem.<\/p>\n
Ter plaatse gaat Pierre Liebaert helemaal op in de feestvreugde en laat hij zich meeslepen door de opwinding rondom hem. Hij is niet op zoek naar exotisme, maar naar contact met een eeuwenoude, universele kracht die verscholen ligt in de donkere uithoeken van de ziel. Het gevoel waaruit de angstaanjagende Krampussen van Tirol, de Paljassen van Zuid-Frankrijk en andere demonische of groteske figuren ontstaan. Door zich hier helemaal in te storten, geeft de fotograaf ons van binnenuit een inkijk in deze rauwe wereld. Op die manier houdt hij ons een spiegel voor van een misvormde en wilde maar diepmenselijke realiteit. En slaagt hij erin om dat zeldzame moment vast te leggen waarop uit de schaduw de gratie tevoorschijn komt.<\/p>\n","protected":false},"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"class_list":["post-543","photographes","type-photographes","status-publish","hentry"],"acf":[],"yoast_head":"\n